Από πολύ μικρή ηλικία διδασκόμαστε πώς να φροντίζουμε το σώμα μας. Μαθαίνουμε να πλένουμε τα μαλλιά μας, να βουρτσίζουμε τα δόντια μας και να κόβουμε τα νύχια μας. Μας λένε ότι πρέπει να γυμνάζουμε το σώμα μας και ότι πρέπει να αποφεύγουμε τις ανθυγιεινές τροφές. Μαθαίνουμε όλα αυτά που οι γονείς και οι δάσκαλοί μας θεωρούν σημαντικά προκειμένου να ζήσουμε ευτυχισμένες, δημιουργικές ζωές.
Σπάνια, ωστόσο, διδασκόμαστε τι να κάνουμε με τις σκέψεις μας. Φυσικά, για κάποιες σκέψεις δεν χρειάζεται να κάνουμε τίποτα. Έρχονται και φεύγουν χωρίς πρόβλημα όπως τα πουλιά που μπαίνουν και βγαίνουν στο οπτικό μας πεδίο. Πολλές άλλες όμως κολλάνε στο κεφάλι μας όπως οι μύγες στην κολλητική ταινία. Μερικές μένουν για χρόνια, ακόμη και για μια ζωή, δημιουργώντας ένα κεφάλι γεμάτο ανησυχία, αναστάτωση και φασαρία – μια κατάσταση ύπαρξης που επηρεάζει όλες τις πλευρές της ζωής. Τι είναι αυτό που δημιουργεί αυτή την κόλλα που κατακρατεί τις σκέψεις στο νου μας τόσο καιρό μετά την όποια χρησιμότητά τους; Αυτή η κόλλα δημιουργείται από τον εγωικό νου μας, ένα σύστημα όχι πολύ διαφορετικό από τα άλλα συστήματα που επιτρέπουν στο σώμα μας να συνεχίζει να υπάρχει: το κεντρικό νευρικό σύστημα, το καρδιαγγειακό σύστημα, το γαστρικό σύστημα και ούτω καθεξής.
Ο ανθρώπινος εγωικός νους αναπτύχθηκε προκειμένου να επιβεβαιώσει και να βαθύνει τη χωριστικότητα της οικογένειας, της φυλής, της θρησκείας, της κουλτούρας, του έθνους και των ειδών – δηλ. να μας βοηθήσει να δημιουργήσουμε την ατομική μας ταυτότητα. Εξ ορισμού λοιπόν, ο εγωικός νους απαρτίζεται από εγωκεντρικές σκέψεις. Χωρίς αυτόν, οι άνθρωποι θα στερούνταν αυτο-ενδιαφέροντος, κατεύθυνσης και κίνητρου. Όμως, παρότι ο σκοπός του είναι εξασφαλίσει στον άνθρωπο εξατομίκευση και κοινωνική δομή με τη οποία μπορεί να επιβιώσει, ο εγωικός νους περιορίζει την ανθρώπινη εξέλιξη μέσω του χωρισμού.
Από μόνος του, ο εγωικός νους δεν είναι πρόβλημα. Το πρόβλημα δημιουργείται όταν καθίσταται κυρίαρχος, εμποδίζοντας την ιδεώδη αλληλεπίδραση μεταξύ χωρισμού (εγωικός νους) και ένωσης (Αληθινός Εαυτός). Ο εγωικός νους είναι βοηθητικός μόνο μέχρι του σημείου όπου η ανάπτυξη του εαυτού μας γίνεται άκαμπτη και εκλεκτική – μέχρις ότου το περιεχόμενο του εγωικού νου είναι όλα όσα είμαστε, όλα όσα μπορούμε να είμαστε, και όταν δεν ξέρουμε πώς να τον χαλαρώσουμε. Όταν γίνεται υπερδραστήριος, περιορίζει τη συνειδητότητα, δημιουργεί φόβο και διακόπτει την αρμονία και την ισορροπία της σύνδεσης νου-σώματος. Η κατανόηση του εγωικού νου μας και των λειτουργιών του είναι ουσιώδης προκειμένου να απελευθερωθούμε από τις αυτο-περιοριστικές σκέψεις.
Ο εγωικός νους βασίζεται σε συγκεκριμένες σκέψεις, τις οποίες αποκαλούμε –σύμφωνα με την Joko Beck – απαιτήσεις. Οι απαιτήσεις αυτές ενδυναμώνουν τον τραυματισμένο εαυτό και υπαγορεύουν πώς θα πρέπει να είμαστε και πώς θα πρέπει να είναι ο κόσμος κάθε στιγμή. Κάθε φορά που νοιώθουμε ότι αυτές οι απαιτήσεις δεν ικανοποιούνται, βιώνουμε τα συμπτώματα ενός ενεργοποιημένου εγωικού νου – ένταση, φόβο και σωματική πίεση. Επειδή είναι εκδηλώσεις του τραυματισμένου εαυτού, οι απαιτήσεις του εγωικού νου μας μάς αναγκάζουν σε άσκοπη σπατάλη ενέργειας προκειμένου να τις ικανοποιήσουμε.
Στόχος του ZEN Opening είναι να σας δώσει έναν νέο και συναρπαστικό τρόπο να δείτε τη ζωή σας και να σας προμηθεύσει με εργαλεία που μπορούν να «χαλαρώσουν» τον υπερδραστήριο εγωικό νου. Το πρώτο είναι η εξάσκηση της επίγνωσης η οποία επιτρέπει στον εγωικό νου να χαλαρώσει. Με την επίγνωση επιστρέφετε στην παρούσα στιγμή και συνειδητοποιείτε τις εικόνες, τους ήχους, τις φυσικές αισθήσεις, και τις σκέψεις που περνάνε από μέσα σας, είτε είστε αγχωμένοι είτε χαλαροί, χαρούμενοι ή δυστυχισμένοι, ξεκάθαροι ή μπερδεμένοι. Το δεύτερο είναι η εξοικείωση με τον εγωικό νου, το οποίο σημαίνει την αναγνώριση και την εξοικείωση με τις απαιτήσεις του και τον τρόπο που περιορίζουν τη ζωή σας. Αυτό γίνεται μέσα από την χαρτογράφηση του νου-σώματος.
Όταν ο εγωικός νους χαλαρώσει, λειτουργούμε φυσικά. Η φυσική λειτουργία επιτρέπει την εκδήλωση του Αληθινού Εαυτού μας – ενός Εαυτού που δεν μπορεί να συλλάβει ο σκεπτόμενος νους. Ζώντας όλο και περισσότερο μέσα από τον Αληθινό μας Εαυτό μπορούμε να δώσουμε ουσιαστικό νόημα στη ζωή, στις σχέσεις, στις δραστηριότητες, στη φύση, στην κάθε στιγμή. Δεν πρόκειται για κάποιου είδους πολυτέλεια γιατί απλά είναι το φυσικό μας δικαίωμα, ό,τι πιο αληθινό στην ουσία της ύπαρξής μας. Απλά το έχουμε ξεχάσει και ίσως είναι πια καιρός να το ανακαλύψουμε για λογαριασμό μας.